Ik heb genoeg vrienden en vriendinnen, allemaal zijn ze belangrijk voor me. Er is een vriendin, die staat buiten dat groepje van mijn close vriendengroep. Omdat ze zo speciaal is.
Ze is eigenlijk geen vriendin, meer een zusje. Een deel van mijn geschiedenis, onlosmakelijk verbonden met mijn verleden. Hoever ik ook terugdenk, ze is er overal.
18 april, 1997. Een nieuw meisje in de klas, net vier geworden. Dat was zij. Vanaf dat moment had ik een nieuw vriendinnetje. Een hartsvriendinnetje. Minstens drie keer in de week samen spelen, alles deden we samen.
Toen kwam groep 8, we gingen naar verschillende scholen, andere niveau's. Waarschijnlijk zou iedereen zijn eigen weg gaan. En toch, toch bleven wij vriendinnen. Een paar jaar hebben we elkaar heel weinig gezien, maar dat maakte niets uit.
We bleven elkaar zien, ik bij haar logeren op vakantie, uiteindelijk samen sporten.
Ze is heel speciaal, heeft een speciaal plekje in mijn hart. Afgelopen zondag waren we precies 12,5 jaar vriendinnen. Ik kreeg een briefje van haar, dat ze dankbaar was voor onze vriendschap. Dat is zo wederzijds. Ik ben zo dankbaar, voor al die jaren, voor al die dingen die we samen konden doen. We hebben altijd zo'n lol gehad, ik kon haar alles vertellen.
Lieve, lieve Coco, ik ben ook zo dankbaar voor jou. Ik wil je op deze manier bedanken voor je liefde, vriendschap, lol en gezelligheid. Je bent heel belangrijk voor mij.
Op naar de volgende 12,5 jaar vriendschap! Ik hou heel veel van je!
xxx
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten