Er zijn van die dingen, die je als kind graag wilde doen, of waarvan je je afvroeg hoe het zou zijn, die je eigenlijk nu nog stiekem wil doen. Volgens mij heeft iedereen dat wel. Ik heb dat met slagroomtaarten, of andere taarten die er slagroomachtig uitzien.
Ik vroeg me als klein meisje altijd af hoe het zou voelen om daar je hoofd in te duwen. Dat leek me echt zo geweldig. Dan word je groter, en dan vergeet je dat soort dingen over het algemeen weer. Ik dus niet. Heel vaak als ik zo’n taart zie, heb ik de neiging om mijn hoofd erin te duwen, of vraag ik me af hoe het zou zijn als ik dat echt zou doen.
Vandaag hadden we banoffeepie als toetje. Dit is echt een superlekkere taart, met onderop een laag chocoladekoekjeskruimels, daarop een laagje banaan, daarop een laagje caramel, daarop een laag slagroom (ojee...) en daar dan weer chocoladeschaafsel bovenop. Maar na het eten, moest ik met mijn zus en ‘broer’ de keuken opruimen. En de taartvormbodem van de banoffeepie stond op het aanrecht, met nog wat restjes banoffeepie erop...
En daar ging de kleine Renate in mij. Ze begon te stuiteren en keihard te roepen: doen! doen! doen! doen! doen! Steek je neus erin (er was niet genoeg over voor mijn hele hoofd, haha)! Zo hard, dat de grote, volwassen Renate die ik nu ben (ik heb een voorgevoel dat ik op deze opmerking hele flauwe reacties krijg, hoeft niet hoor. ... (a)) keihard mee begon te stuiteren.
Maarja, dat kon ik natuurlijk niet doen. Ik ben volwassen genoeg om te weten dat dat gewoon niet kan als je zo volwassen bent als ik. Dus ik nam gewoon een klein hapje. Toen duwde Henri op mijn hoofd, zo van: ik-ga-jouw-neus-erin-duwen! en hij zei: ‘Sorry, dat heb ik altijd al eens willen doen.’
En tja, toen gaf de volwassen Renate het op. Dus ze zei tegen Henri: ‘Is goed, dat mag.’
Je kan vast wel raden wat er toen gebeurde. Onder hilariteit (sorry Nando) van Joyce, Henri én mij, heeft hij mijn neus in de banoffeepie geduwd. En het was echt superleuk. De kleine én de grote Renate in mij vonden het echt helemaal geweldig grappig en leuk. Een once-in-your-lifetime-experience. En hoe.
Het enige nadeel nu is dat ik bang ben dat wanneer ik nu een slagroomtaart ofzoiets zie, mijn neus er wel serieus ga insteken. Maar dat is bijzaak. Ik heb weer een beetje van dat geweldige kinderlijke geluk mogen voelen en ik heb er van genoten!
Jippie, wie gaat er nu zijn kinderlijke geluk opnieuw beleven?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
leukleukleukleuk! echt een superleuke blog :D
BeantwoordenVerwijderenzouden we allemaal eens moeten doen. het kind in ons naar boven laten komen. :)
zal ik maandag ter ere vann mijn verjaardag afgelopen vrijdag een slagroomtaartje meenemen? (a)
maargoed, ik ga nog even kijken wat voor kinderlijk geluk ik in mezelf naar boven ga laten komen :)
groetjes nick!
je bent gek, maar wel heel lief(L)
BeantwoordenVerwijderenen ik moet toegeven dat ik t wel n beetje herken, ik heb ook nog een heleboel van die dingen die ik echt nog n keer in mn leven moet doen!
dingen als bungeejumpen, een slagroomgevecht houden, een keer samen met rebecca n nacht lang doorleren in een toetsweek :P en nog n heleboel dingen :P
misschien is dit wel één van de redenen dat wij zo goede vriendinnetjes zijn, we zijn allebei gewoon n beetje maf :P
ikhouvanje(L)
Ik ken dit gevoel! Ik had het er een uur geleden nog over met zwemmen! (alleeennn ging het toen over een arm breken. en op welke plek. achja)
BeantwoordenVerwijderenMaar Nick, waar is dat taartje? En Cis - leren? een hele nacht? met mij? wil je je even nader verklaren?
nou rebecca, weet je dat niet meer? Ö
BeantwoordenVerwijderenafgelopen toetsweek hadden we bedacht dat we dat echt n keertje moeten doen, omdat we dan later kunnen zeggen: 'weet je nog die keer dat we een hele nacht lang geleerd hadden?'
volgens mij had jij t zelfs verzonnen :P
@rebecca sorry, vergeten :O xD
BeantwoordenVerwijderenhahaha ~ but the beauty of it was that it wasn't as if there was any cake left to dive in:p the only leftovers were some lonely puddles of depressed cream that wouldn't even excite the biggest cream fan.
BeantwoordenVerwijderenbut such an insignificant detail would never stop you.
(by the way ~ i know a certain little girl with home-cut-bangs that has similar compulsive behaviour concerning food.)
Ohja, nu komt het allemaal weer terug, haha. Het zou best eens mijn idee kunnen zijn geweest. Alleen dat was dan wel omdat we toen middenin een toetsweek zaten en dat je hersencapaciteiten enigszins aantast, zegmaar.
BeantwoordenVerwijderenhaha xD ik vond t echt n geniaal idee! dan kunnen we later, als we in het bejaardenhuis zitten en alleen nog vooruit kunnen komen met behulp van n rekje en niet meer in staat zijn prachtige prestaties te leveren, toch nog stoer doen met de geweldige jonge meiden die we waren in de tijd toen alles nog beter was (A)
BeantwoordenVerwijderen