Sorry, ik weet even geen hilarische titel, dus je moet het hiermee doen.

Ik probeer in mijn blogs jullie een kijkje te geven in mijn leven. Wat me opviel vandaag, was dat mijn laatste drie blogs allemaal over de toetsweek gaan. Dit vond ik wel raar, aangezien ik meestal allerlei inspiraties heb. Bestaat mijn leven dan nu alleen uit toetsweek? Is de enige inspiratie die ik heb de toetsweek? Helaas wel, ja.

Waar ik korte tijd geleden nog zei dat ik me verveelde, wens ik nu dat ik terugkon naar dat moment. Het zalige nietsdoen, het idee dat je niets hoefde, en dat je gewoon de keuze had om niets te doen, ook al betekende dat dat ik me verveelde.
Die heerlijkheid wordt nu keihard de grond in geramd. Denk maar niet dat er tijd is om je te vervelen in een toetsweek. Denk maar niet dat je een momentje van nietsdoen hebt, zo vlak voor de toetsweek. Denk maar niet dat het leven leuk is, want dat is het niet in de toetsweek.

Het allerstomste is dat ik eigenlijk geen tijd heb om een blog te schrijven over dat ik geen tijd heb. Het is grandioos niet eerlijk. Het idee, dat er mensen zijn die maar zeven toetsen hebben, en me dan ook nog uitlachen omdat ik er elf heb.
Het. Is. Niet. Grappig.

Dus, ik schraap de laatste restjes energie en moed maar weer bijeen, om verder te gaan met maatschappijleer. Even tussen haakjes: wat is dat een vreselijk vak, zeg. In één paragraaf staat dat Nederland een democratie, indirecte democraite, representatieve democratie, parlementaire democratie, monarchie, constitutionele monarchie en een gedecentraliseerde eenheidsstaat is, kon de schrijver niet kiezen ofzo? En heb jij wel eens gehoord van de Ostrogorski-paradox? Ik ook niet. Maar dat terzijde.

Ik ga nog maar even aan de slag, met het zoete vooruitzicht in mijn achterhoofd.
Over vijf nachtjes is de nachtmerrie weer over, en ga ik schoenen kopen.